Tygrys
Tygrys jest największym żyjącym kotem. Najpotężniejszym przedstawicielem tego gatunku jest Tygrys Syberyjski, a rekordowym osobnikiem był samiec ważący 384 kilogramy.
Tylne łapy, nieco dłuższe od przednich, są doskonale przystosowane do skakania. Łapy przednie i grzbiet są natomiast wyjątkowo silnie umięśnione. Wszystkie kończyny są wyposarzone w długie i ostre pazury, ułatwiające przytrzymywanie i rozszarpywanie zwierzyny. Kolejnym elementem doskonałego przystosowania się do drapieżnego tybu życia, jest złożona budowa czaszki i szczęk: uderzenie potężnych kłów jest dla ofiary zazwyczaj śmiertelne. Podstawową jednostką organizacji społecznej tygrysów, jest samica z młodymi. Należy jednak zauważyć, że tygrysy w ZOO są z powodzeniem hodowane w parach i w grupach (zazwyczaj samica z młodym, czasem samiec i samica), co wskazuje na występowanie u tych drapieżników pewnej tolerancji społecznej. Środowisko w jakim żyje tygdys, jednak nie sprzyja rozwojowi złożonej organizacji społecznej, dlatego też jest on samotnikiem.
Tygrys w ciągu nocnego polowania przebiega około 10-20 km, jednak tylko jedno na dziesięć polowań kończy się sukcesem. Drapieżnik ten używa wielu technik łowczych. Wykorzystując doskonały wzrok i słuch, oraz gęstą roślinność, poluje z ukrycia, podkradając się do ofiary cicho i ostrożnie; aby polowanie zakończyło się złapaniem zwierzyny, musi zbliżyć się minimum na odległość 20 metrów. Delikatnie stawia łapę za łapą, i uważnie ocenia sytułację. Następnie przyczaja się i leżąc wyczekuje, aż ofiara zbliży się, wówczas gwałtownie podrywa się i przednimi łapami powala ją na ziemię.
/Kiiyuko
Tygrys jest największym żyjącym kotem. Najpotężniejszym przedstawicielem tego gatunku jest Tygrys Syberyjski, a rekordowym osobnikiem był samiec ważący 384 kilogramy.
Tylne łapy, nieco dłuższe od przednich, są doskonale przystosowane do skakania. Łapy przednie i grzbiet są natomiast wyjątkowo silnie umięśnione. Wszystkie kończyny są wyposarzone w długie i ostre pazury, ułatwiające przytrzymywanie i rozszarpywanie zwierzyny. Kolejnym elementem doskonałego przystosowania się do drapieżnego tybu życia, jest złożona budowa czaszki i szczęk: uderzenie potężnych kłów jest dla ofiary zazwyczaj śmiertelne. Podstawową jednostką organizacji społecznej tygrysów, jest samica z młodymi. Należy jednak zauważyć, że tygrysy w ZOO są z powodzeniem hodowane w parach i w grupach (zazwyczaj samica z młodym, czasem samiec i samica), co wskazuje na występowanie u tych drapieżników pewnej tolerancji społecznej. Środowisko w jakim żyje tygdys, jednak nie sprzyja rozwojowi złożonej organizacji społecznej, dlatego też jest on samotnikiem.
Tygrys w ciągu nocnego polowania przebiega około 10-20 km, jednak tylko jedno na dziesięć polowań kończy się sukcesem. Drapieżnik ten używa wielu technik łowczych. Wykorzystując doskonały wzrok i słuch, oraz gęstą roślinność, poluje z ukrycia, podkradając się do ofiary cicho i ostrożnie; aby polowanie zakończyło się złapaniem zwierzyny, musi zbliżyć się minimum na odległość 20 metrów. Delikatnie stawia łapę za łapą, i uważnie ocenia sytułację. Następnie przyczaja się i leżąc wyczekuje, aż ofiara zbliży się, wówczas gwałtownie podrywa się i przednimi łapami powala ją na ziemię.
/Kiiyuko
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz